صفحه نخست
ارتباط با ما
سفارش درج آگهی در گوگل
ارتباط آنلاین
تعرفه آگهی در گوگل
پنج شنبه 18 شهريور 1389
تعداد نمایش:435
امتیاز: 1 2 3 4 5 6

تبلیغ در گوگل

بروزرسانی : پنج شنبه 20 فروردين 1388
منبع : پایگاه فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران
گوگلی های پیشین سرمایه گذاران امروز

 کریس ساکا- متخصص پیشین وای فای در گوگل- هم زمان با افزایش بهای سهام این شرکت، سهام خود را فروخت. او اکنون قصد دارد با پولی که به دست آورده، به دنبال بنا نهادن یک گوگل دیگر باشد.
ساکا که 32 سال دارد، در این ماه گوگل را ترک کرد تا به کار سرمایه گذاری روی شرکت های کوچک بپردازد. او نیز به زمره تعداد فزاینده میلیونرهای گوگل می پیوندد. این افراد امیدوار هستند با سرمایه گذاری روی شرکت های کوچک، ثروت شان را افزایش دهند.
در طی سه سال پس از آن که گوگل سهامی عام شد، در سیلیکون ولی شبکه ای پرشتاب از کهنه کاران پیشین شرکت های بزرگ به وجود آمده است. برخی از آنها به مؤسسه هایی می پیوندند که کارشان سرمایه گذاری روی شرکت های کوچک تر است، یعنی همان مؤسسه هایی که از بانیان دوران خوش دهه 90 میلادی بودند.
ساکا در گوگل کار مهمی انجام می داد. او افزون بر دیگر کارها، پیشگام ساخت یک شبکه رایگان وای-فای در مانتن ویو بود، یعنی شهری که گوگل در آن قرار دارد. او می گوید: «من یکی از بهترین شغل های جهان را داشتم، اما می دیدم که دنیایی از فرصت ها در پیش روی من قرار دارد.»
بنابراین، او پس از چهار سال کار در گوگل تصمیم گرفت برای خودش کار کند. ساکا نیز مانند بسیاری از افراد سیلیکون ولی، از کار کردن در شرکت های کوچک لذت می برد. اما این روزها گوگل- که اکنون بیش از 16 هزار کارمند دارد- دیگر شباهتی به شرکت های کوچک ندارد.
دانش آموختگان گوگل مانند ساکا، وقتی که وارد شغل های جدیدشان می شوند، به گونه ای فزاینده برای جذب پول و ایده به همکاران قدیمی شان روی می آورند. آنها به هم کمک می کنند تا دیگر سرمایه گذاران را پیدا و مهندسان و مدیران بااستعداد را استخدام کنند. برخی از کهنه کاران گوگل امیدوار هستند در شبکه ای قدرتمند در سیلیکون ولی، از دوستی های قدیمی استفاده کنند، یعنی همان جایی که پول و ارتباطات به بنای بسیاری از شرکت ها کمک کرده اند.
آیدین سنکوت- یک مدیر فروش پیشین که در سال 1999 و زمانی که گوگل بیش از 62 کارمند نداشت، به آن پیوست- می گوید: «قرار است ما تمام گوگلی های پیشینی که شرکت های کوچک تأسیس می کنند و روی شرکت ها سرمایه گذاری می کنند را پیدا و یک شبکه ایجاد کنیم.» سنکوت در سال 2005 گوگل را ترک کرد تا به کار سرمایه گذاری مشغول شود.
اغلب، چنین گروه هایی باعث به وجود آمدن شبکه های بهتری می شوند. برای مثال، پی پل- سیستم پرداخت آنلاین- متخصصانی را دور هم جمع کرد که بعد از آن روی برخی از داغ ترین شرکت های وب 2.0- از جمله فیس بوک، یوتیوب، لینکد این، و اسلاید- سرمایه گذاری کردند. بسیاری از دانش آموختگان پی پل در شرکت های یکدیگر نیز سرمایه گذاری می کنند. یکی از این افراد که پیتر تیل نام دارد، اکنون در سان فرانسیسکو یک مؤسسه سرمایه گذاری بزرگ 3 میلیارد دلاری را اداره می کند. گفته می شود او پدرخوانده چیزی است که مردم به شوخی آن را مافیای پی پل می نامند.
البته هیچ ضمانتی وجود ندارد که این دانش آموختگان سرمایه گذار در کار خود موفق شوند؛ چه به صورت انفرادی و چه به صورت گروهی. پاول کدروسکی- یک مدیر ارشد در بنیاد کافمن که مشوق تأسیس شرکت است- می گوید: «چالش گوگلی ها این است که بتوانند توانایی های خود را ثابت کنند.»
کدروسکی اشاره می کند کسانی که در مرکز مافیای پی پل قرار دارند، مؤسسان و کارمندان پیشینی بوده اند که یاد گرفتند شرکت کوچک خود را به یک سیستم بزرگ پرداخت آنلاین تبدیل کنند. (ebay این سیستم را با بهای 1.5 میلیارد دلار خریده است.)
اما سیلیکون ولی معتقد است که باید با گوگلی های پیشین وارد همکاری شد. راجر لی- یکی از شرکای مؤسسه سرمایه گذاری باتری ونچرز- می گوید: «گوگل در مرکز اکوسیستم تبلیغات آنلاین قرار دارد.» لی به تازگی ساتیا پاتل را استخدام کرده است. آقای لی که چهار سال در گوگل به عنوان مدیر اجرایی تبلیغات خدمت کرده، اظهار می کند: «اگر شما بدانید که گوگل چگونه کار می کند و مدل های تجاری چگونه عمل می کنند، به عملکرد دیگر شرکت های تبلیغاتی نیز پی خواهید برد.»
تاکنون کهنه کاران گوگل روی شرکت های یکدیگر سرمایه گذاری زیادی نداشته اند. اما آنها که به دنبال تخصص، تجربه و دستیابی به دیگر شرکت های کوچک هستند، به طور فزاینده ای به همکاران پیشین روی می آورند.
شاید سنکوت 38 ساله، تاکنون فعال ترین فرد سرمایه گذار در این گروه بوده است. او روی هر یک از 35 شرکت مورد نظر خود، چیزی بین 25 تا 100 هزار دلار سرمایه گذاری کرده است. اما تنها دو تا از این شرکت ها را گوگلی ها تأسیس کرده اند. سنکوت همراه با دیگر کارمندان پیشین گوگل نیز سرمایه گذاری هایی انجام داده است، از جمله پاول باچ هایت 31 ساله که نخستین ویرایش های جی میل را فراهم ساخت، و جورجز هاریک 36 ساله که هنگامی که گوگل تصمیم گرفت از جست وجوی اینترنت پا را فراتر بگذارد، بسیاری از تجارت های آن را اداره می کرد.
این سه نفر در مراکی نت ورکس (Meraki Networks) نیز سرمایه گذاری کرده اند. این شرکت فراهم کننده دسترسی به فناوری های اینترنت بی سیم است و توسط گروهی از مهندسانی بنا نهاده شد که در زمان کارآموزی تابستانی خود در گوگل کار می کردند. مراکی همچنین از سوی سکویا کاپیتال- یک غول سرمایه گذاری که روی گوگل نیز سرمایه گذاری کرده بود- و همین طور از سوی خود گوگل نیز وجوه مالی دریافت کرده است.
کارمندان کنونی گوگل نیز روی شرکت هایی که کارمندان پیشین گوگل رهبر آنها هستند، سرمایه گذاری می کنند. زمانی که ساکا در گوگل بود، در دو شرکت سرمایه گذاری کرده بود. یکی از آنها شرکت خدماتی میکروبلاگینگ "توییتر" بود و توسط اوان ویلیامز- سازنده نرم افزار بلاگر گوگل- راه اندازی شده بود. ساکا می گوید: «پیوندهایی که در این شبکه شکل می گیرند، محکم و پایدار هستند و می توانید در آن برخی از بااستعدادترین افراد در سیلیکون ولی را ببینید.»
این شبکه در حال گسترش است. آن طور که برخی از گوگلی های پیشین می گویند، سلمان اولاه- یکی از افراد واسطه که برای گوگل کار می کند- و یکی از کارمندان این شرکت با نام سین دمپزی، به تازگی این شرکت را ترک کردند تا برای شرکت کوچکی که قرار است تأسیس کنند، به جذب سرمایه بپردازند.
اندریا زورک- یکی از مدیران پیشین West Coast در بخش سیستم تبلیغاتی ادوردز گوگل- می گوید: «برایم واقعا شگفت انگیز است که چگونه همه ما یکدیگر را پیدا می کنیم.» پس از هفت سال کار در گوگل، زورک 37 ساله در ماه اکتبر (شهریور) این شرکت را ترک کرد و به جمع سرمایه گذاران پیوست. خانم زورک می گوید در این مورد با پاتل و اولاه مشورت کرده و اکنون به سرمایه گذاری در شرکتی که توسط دیگر دانش آموخته گوگل بنانهاده شده، فکر می کند.
برای تقویت شبکه دانش آموختگان گوگل، سنکوت درنظر دارد در همین روزهای اول سال نوی میلادی، یک ضیافت شام برای برخی از همکاران پیشین ترتیب دهد. او می گوید امیدوار است تعداد افراد این گروه به 12 نفر برسد و به رشد خود ادامه دهد.
البته کهنه کاران گوگل هنوز باید ثابت کنند که می توانند شرکت های کوچک موفق بنا کنند. اما سنکوت یک برگ برنده در دست دارد. او می گوید: «من برای نخستین بار با پی پل کار کردم.» او ادامه می دهد: «به ندرت می بینید شرکتی که توسط یکی از پی پلی ها تأسیس شده، از سرمایه گذاری یکی دیگر از افراد پی پل برخوردار نشود.»